Als er iets is waar het in deze dagen om gaat is het wel om het zout. Er wordt geschreven over de beperkte zoutvoorraden van de gemeenten. Ik zie dat tekort ook als ik over straat fiets. De Gijssinglaan is bijvoorbeeld beter te nemen op de schaats dan op de fiets.

Zonder zout is Nederland nergens. Alles stopt en als je al tollend met je auto over een niet gestrooide weg rijdt zie je hoe belangrijk dit goedje is.

Er is niemand meer die op dit moment het nut niet inziet van een grote zoutvooraad. Terwijl ik me enkele maanden geleden nog verwonderde over bakken met zout langs de kant van de weg op een mooie herfstmiddag, verbaas je je er nu over dat ze niet op elke hoek van de straat staan.

Waar er in eerste instantie totaal geen rekening gehouden leek te zijn met de winter, getuige al het treinenleed, begint nu ineens het zout in te werken...  Mensen beginnen zich te schikken in het lot van een zogenaamde ‘vuile' winter. Niet een winter van prachtige heldere dagen en nachten, maar vooral een winter met sneeuw, heelveel sneeuw. Gladde wegen, gladde stoepen (want wie veegt nog zijn of haar stoep) zijn het gevolg. Maar het went en waar je eerst de straat niet op durfde vanwege de gladheid en je maar niet de trein nam omdat lopen nog sneller was, zie je nu ineens weer iets van een Geuzenmentaliteit ontstaan. Mensen gaan moedig de winter te lijf. Men informeert bij de buurvrouw van drie hoog of ze nog iets nodig heeft. De treinen rijden weer en auto's rijden, hoewel slippend en piepend over straat.

Het zout is bijna op, maar het zout begint toch in te werken. Komt dat niet heel dicht bij dat bijbelse beeld van het zout der aarde. Het gaat niet om het vele zout, het gaat erom dat een klein beetje zout alles anders doet smaken. Dat omzien naar elkaar, naar je buurvrouw of buurman. Dat rekening houden met een ander. Dat onthaasten, waardoor je ineens weer tijd hebt voor je naaste.

Nederland staat stil en dan hoop je dat ineens iedereen het ziet: we hebben die tonnen zout natuurlijk wel nodig, maar we hebben nog veel meer mensen nodig die het zout der aarde zijn!

Gert-Jan Codée