Op het moment dat ik aan deze column werk, staat de massale inenting van de kleinste inwoners van onze stad te gebeuren. Een hele sensatie. Donderdag 26 november is de dag, dan gaat de spuit in arm of been van - hoeveel zullen het zijn: tienduizend, twintigduizend - kinderen. De kleine van ons moet / mag ook. Ik kan weten wat me te wachten staat, de media laten niets na dat het verdriet van juist gevaccineerde zo expliciet mogelijk in beeld helpt brengen. Een krijsende koter heimelijk van links, een krijsende koter geniepig van rechts, een krijsende koter brutaal van voren. Je ziet de muskieten van de pers begerig rond hun slachtoffers zwermen.

'Jaaaaaaa ...... prachtig shot!'

Tja, die journalisten. Ergens heb ik een broertje aan hen dood. Vooral hun manier van doen stuit me tegen de borst: die eeuwige jacht op het schokkendste plaatje of de onthullendste uitspraak. Alles lijkt in die jacht geoorloofd. Sla gerust die ouders zo ongeveer hun kleine uit handen als je dat de gewenste foto op kan leveren. Wat bezielt zulke lui? 'Een dag zonder sensatie is een dag zonder betekenis', moet hun motto zijn. Mocht er geen sensatie bestaan, geen nood, dan creëer je die gewoon. Desnoods blaas je iets onbenulligs tot groteske omvang op.

Wil ik daarmee beweren dat ik de Mexicaanse griep voor iets onbenulligs verslijt? Dat niet. Zonder twijfel is er iets aan de hand als er, in tegenstelling tot de 'gangbare' varianten van griep, voornamelijk kleintjes onder lijden. Maar toch. De dames en heren van het journaille lijken geen mogelijkheid onbenut te laten om wat en hoe van de Mexicaanse griep verder in nevelen te hullen in plaats van eindelijk op te helderen. Want wat is het nut van suggestieve items in het journaal over de vermeende snelheid waarmee de griep bezig is op te rukken?

'Gisteren ... het zuiden van België! Vandaag ... het noorden van België! Morgen ...'

Welke informatie leveren optredens van dwaze deskundologen als zo'n vrouw van www.verontrustemoeders.nl op, dragen die aan beter begrip van de griep bij?

'U moet ons niet geloven.'
'U moet de overheid niet geloven.'
'Start uw eigen onderzoek.'

Als dat geen verwarring in de hand werkt. En waarom? Enkel vanwege - vanwege wat eigenlijk? Ondertussen ondervinden we de hinder van datgene wat het journaille ons als 'informatie' presenteert, van het infotainment dat uur aan uur over ons uit wordt gestort. Zou dat de oorzaak zijn? Dat nieuws bezig is entertainment te worden. Dat alles steeds flitsender, steeds vluchtiger en (vooral) steeds heftiger moet. Van ons welteverstaan. Roepen we het wellicht zelf over ons af? Dat zou best eens kunnen. Als dat zo is, ligt de remedie tegen schaamteloze journalisten voor de hand: laten we met z'n allen minder uit zijn op sensatie en wat serieuzer in het leven staan. Dat kan aanmerkelijk schelen.

Arjan de Kwaadsteniet