Het onvolprezen dakterrasje is één van de belangrijkste oorzaken dat ik deze woning, een maisonette in Kralingen, ruim vijf jaar geleden heb gekocht. Het is zeker twee keer zo groot als een gemiddeld balkon, je kunt er heerlijk vrij zitten en zonnen.
Jaren geleden kreeg ik op mijn werk een rozenplantje voor mijn verjaardag (in de zomer). Die verjaardag viel op maandag en er was geen bloemenwinkel open, maar wel een die planten verkocht. Dus om praktische redenen werd dit het geschenkje van de collega’s.  Het had enkele bloeiende gele roosjes en nog een paar knoppen. Toen ik dacht dat er binnen niet veel meer zou gebeuren heb ik het bij wijze van proef in een bak op het terras geplant. Het bleek te werken, het plantje, dat zo in een pot op de vensterbank kon, groeide uit tot een volwaardige bloempakplant. Er kwamen meer en grotere rozen aan die steeds donkerder van kleur werden, van geel naar oranje. Maar in de winter had ik de moed opgegeven en bedacht dat het maar weg moest, als ik het platje in het voorjaar ging opruimen. Maar tot mijn verbazing kwamen er in het voorjaar aan de struik, die kaal en dood leek, opnieuw mooie rozen, nog donkerder dan voorheen, ze kleurden van oranje naar roze en zelfs naar aarzelend rood. Volgens mijn moeder was dit het geheim van zo’n rozenplant. Het lijkt helemaal te zijn afgelopen, maar dan…
Als je wilt dat zo’n struik blijft en groter wordt, moet hij gesnoeid worden. Maar door mijn gebrek aan kennis over groen en het overlijden van mijn moeder die er alles vanaf wist kwam het er niet van. In het afgelopen jaar ben ik toch aan de gang gegaan met de geërfde snoeischaar van mijn moeder. Er hebben weer vele prachtige rozen gebloeid, in steeds donkerder rood. Toch leek dit het einde van het verhaal, de takken leken zo doods en dor te zijn. Totdat het moment kwam, dat ik in het midden van de bloembak, tussen alle kleinere takken in, een dikke groene tak ontdekte, die groeide en groeit en zelfs boven de balustrade uitsteekt. Ineens zag ik deze tak, groter en dikker dan de andere takken. Wat zal deze mooi bloeien in het voorjaar. En dat allemaal uit één klein rozenplantje. Het doet me denken aan het lied wat in de komende weken ongetwijfeld gezongen zal worden in de kerk: ‘Er is een roos ontloken, uit barre wintergrond, zoals er was gesproken, door der profetenmond. En Davids oud geslacht is weer opnieuw gaan bloeien, in ’t midden van de nacht’.

Ester van Dijk