Column Klein land

Afgelopen weken werd volgens berekeningen ergens in deze wereld de zevenmiljardste mens geboren. Men hield het op India, maar er waren meer landen die deze zevenmiljardmens claimden en ook met veel vreugde begroetten. Daar zat ons land duidelijk niet bij. Bij ons is er eerder een sfeer dat elk mens er al gauw een teveel is en een bedreiging van ons aller welzijn.  Tussendoor zag ik dat op Schiphol de miljardste passagier aankwam en met bloemen werd ontvangen. Gelukkig was het geen donker iemand, dacht ik meteen een beetje cynisch, anders hadden we `s avonds weer een paar tweets kunnen bespreken uit de hoek van de PVV met vragen over aanscherping van controles op Schiphol. 
Hoelang gaan we hier nu nog mee door? Met ons laten gijzelen en vernederen wegens gebrek aan lef van de beroepspolitici? 
Van het drama Mauro ben ik heel somber worden. Voor de jongen zelf maar ook over ons als land. Dat politici afwegingen maken hoort bij hun vak. Maar dat men zelfs op zulke momenten niet in staat is samen een afwijkende beslissing te nemen  - bang voor politiek gezichtsverlies,  bang voor winst bij de oppositie, bang voor PVV-tweets, schade rechtsstaat, duizende nieuwe Mauro’s en nog een rij andere leeuwen en beren – voelt als alle contact verloren met de echte wereld en de echte mensen. Het geeft je als burger ook weinig hoop voor de oplossing van de Eurocrisis wat onze politici betreft.   
We zijn wel een heel klein land geworden.
We worden steeds kleiner, zo lijkt het. Gelukkig voor de zevenmiljardmens dat die in India geboren is.
 
Ds Piet de Jong