Alle kans deze week ergens te zijn en het Wilhelmus te horen. Misschien gewoon thuis kijkend naar de 4 mei plechtigheid op TV. Of bij de viering in Delfshaven bij het monument van het vergeten bombardement maart 1943. Het valt op hoeveel Rotterdammers met migrantenachtergrond de laatste jaren hierin participeren.  Ik herinner me de inwijding van het monument in 1993 door stadgenoot Ruud Lubbers, toen nog premier. Rond het  plein stond een brede ring van mensen naar de toespraken te luisteren. Voor mijn gevoel toen een vreemd wit gebeuren. Vreemd omdat je dat totaal niet meer gewend was. Hetzelfde gevoel heb ik altijd de eerste dagen op het strand in Zeeland. Je ziet alleen mensen gekleurd door de zon.

Dat is op 4 mei bij ons  inmiddels heel anders geworden. Sta je nu bij het monument, dan zie je juist heel veel `nieuwe Rotterdammers' en door de microfoon hoor je ook aankondigingen van een kranslegging door moskee zus en moskee zo. Dat zijn signalen van hoop. Kennelijk is 4 en 5 mei een moment en een aangelegenheid waar we in onze stad - zo divers als wij zijn -  samen voor gaan.  Kennelijk zijn er daarbij waarden in het spel die we samen delen en ons voor willen inzetten. Vrijheid, gelijkheid, vrijheid van meningsuiting, democratie en rechten van minderheden.

Op het moment lijkt het in ons land wel steeds moeilijker te worden  deze waarden goed in balans te houden. Er is een ontwikkeling gaande dat alles en iedereen zich moet aanpassen aan het brede liberale gelijkheids-denken en -voelen van  de zg progressieve niet confessionele partijen. Dat denken krijgt steeds meer tirannieke trekken. Sta je daar anders in, dan geldt aanpassen of wegwezen. Ging het aanvankelijk nog om tolerantie en het verwerven van rechten voor liberaal denkende minderheden, bijvoorbeeld op het gebied van euthanasie en abortus, - dezelfde ijver wordt nu ingezet om andere minderheden te dwingen hun rechten in te leveren en zich aan te passen. De SGP met hun visie op de positie van de vrouw in de samenleving - daar hoef je het echt niet mee eens te zijn - is wel een heel duidelijk voorbeeld van een hoofdstroom die geen ruimte wil laten aan een op zich nette minderheid.  

Naar mijn idee belooft dit op termijn niet veel goeds. Niet voor bewuste christenen en kerken, het bijzonder onderwijs en andere organisaties,  ook niet voor moslims, sowieso niet voor minderheden.  De intolerantie van de zg toleranten moet je niet onderschatten. Wat bedoelen we met vrijheid? En met democratie? Gaat het om die van jou of die van mij? Om die van progressief Nederland waarin voor een minderheid geen plek is? Mag dat nog vrijheid en democratie heten? Genoeg om over na te denken deze week. 

Dat ik toch vroom mag blijven
Uw dienaar te aller stond
De tirannie verdrijven
Die mij mijn hart doorwondt

Ds Pieter L de Jong