Nog even en we hebben vakantie.
Veertig jaar geleden bleven we thuis.
Mijn ouders besteedden het vakantiegeld aan de aanschaf van hun eerste televisietoestel. De eerste, want schoolgaande kinderen. Toen was er dus het moment om er wel een aan te schaffen: mijn vader wilde de eerste stap van de MENS op de maan niet missen. In zijn Ryam Planmaster lees ik nu dat op zaterdag om vier uur de nieuwe aanwinst bezorgd wordt. Ze hebben een mooie bij Radio Leo uitgezocht. Een witte Blaupunkt met aan een twintig meter lange kabel de afstandbediening met maar liefst twaalf zenderkeuze knoppen. De keus is: Nederland 1 en 2.
Daags erna, twintig juli, gaan we naar de Nieuwe Kerk waar mijn vader ouderling is, wijkpredikant ds Knottnerus gaat voor.
's Middags wint Eddy Mercks de Tour de France, Studio Sport. Bij ons staat het andere net aan waar het Apollo-11 is dat de klok slaat. Henk Terlingen verhaalt, vertaalt, er is weinig meer te zien en te horen dan de controlekamer in Houston en Apollo Henkie in Hilversum. Daar ook Chriet Titulaer voor de deskundige uitleg, hoezo saai? Na uitstel op uitstel is het maandagnacht om drie minuten voor vier zover dat Neil Armstrong als eerste mens een voet op de maan zet en de bekende woorden spreekt: "Dit is een kleine stap voor een mens, maar een reuzensprong voor de mensheid."
Aan mij gaat dat voorbij. Mijn vader kan er dan aanleiding in zien om ook tv te nemen, ik vind het geen reden om op te blijven.
Misschien vroeg ik me al voor Armstrong's woorden af wat de betekenis voor de mensheid zou zijn.
Ik vraag het me nog steeds af.
In elk geval: wij hadden tv.
Dat had de maanlanding mij opgeleverd.
Sindsdien heb ik zelden het 8-uur-journaal overgeslagen. Onlangs zag ik een minister wel haast kraaien van enthousiasme toen hij zevenduizend ballonnen met vrijkaartjes de lucht in liet. Kaartjes voor het Rijksmuseum dat over vijf jaar misschien opengaat. Wellicht kunnen we dan al met de HSL naar Mokum. Wie weet zelfs naar Parijs! Trots op Nederland, Wilders...

Ach wat maakt het ook allemaal uit. Als ge maar leut hebt, vanaf de maan af gezien zijn we allemaal even groot, schreef Multatuli.

Maar nu fietsen in Drenthe. Langs radiotelescopen en de reuzen Ellert en Brammert.

Ronald van der Meer