Het is zondag, tien over vijf 's middags. Vanuit de luidsprekers van m'n vrouws pc klinkt de irritante Windows-pingel. Het ding start kuchend en kreunend op. Even later turen we beiden naar de pagina http://www.pelgrimvaderskerk.nl/onlinekerkdienst/kerkdienst-beluisteren. M'n vrouw zittend op een stoel, ik staand op het punt van vertrekken.

Het is daarom dat m'n vrouw deze pagina op heeft gezocht. Ik pleeg op zondagen, ook 's middags, vaak van huis te gaan om het evangelie te verbreiden. Wat haar belemmert de dienst van 17:00 uur te bezoeken omdat we de zorg voor een kleine van veertien maanden hebben.

'Live stream' staat er midden op het scherm. M'n vrouw kijkt er gebiologeerd naar. "Het lijkt een link, ik zal er eens op klikken", zegt ze. Zo gezegd, zo gedaan en - jawel - de mediaspeler start op. Na enige ogenblikken spreekt een dominee ons toe als stond hij op de tafel in onze keuken tot ons alleen het woord te richten. Geweldig! Heel soms (heel soms) kun je vreugde aan de techniek van een pc beleven.

Op de één of andere manier gaan we helemaal in het gebeuren dat de 'live stream' ons mee laat beleven op. Alsof we erbij zijn, zo live is het. Al zien we noch dominee, noch organist, noch gemeente, noch kerk - we horen alles. Bijna vergeet ik dat de hervormde gemeente van Schelluinen van me verwacht dat ik er om half zeven in de dienst voorga, zo houdt die 'live stream' ons in de greep.

Ineens merken we wat voor een uniek gebeuren een kerkdienst eigenlijk is. Uitgerekend op afstand, in een context die er zo goed als niets mee uitstaan de heeft.

Het geeft ons beiden te denken. Als er via de 'live stream' al zoveel 'leven' naar je 'toestroomt', hoeveel 'leven' moet er dan niet naar je 'toestromen' als je erbij bent - 'live'...

Arjan de Kwaadsteniet