Morgen is dominee Len Lafeber twaalf en een half jaar bij de Bergkapel. Daar moet wat aan gedaan worden vertelde Ria afgelopen zondag bij de afkondigingen. Maar veel tijd is er niet na de dienst,  ‘’zoals U weet’’ heeft Len op de laatste zondag van de maand nog drie diensten in de gevangenis.
Dat wist ik niet, wat kan mij het bommen wat dominees doen? Rond dierendag liep Len met haar linkerhand in verband, had ze iets uit de bek van de hond gehaald, anders was-ie gestikt. Hulde!
De voorganger in mijn vakantie had een mitella. Na de zegen vertelde ze dat de preek gelukkig al klaar was toen het gebeurde maar hoe het de volgende zondag moest was nog te bezien, want alleen links zou monnikenwerk zijn. Bij de uitgang informeerde een dame onder een padvindershand subtiel naar oorzaak van de blessure. Geen respons…

In Het Kompas las ik over oude bolides bij de Delfshavense pastorie. Ik zie het helemaal voor me: dominee voor de deur sleutelend aan een Citröen. Wanneer de telefoon gaat wordt hij naar binnen gemaand om bijvoorbeeld een nichtje van ene tante Aletta te woord te staan. Aletta (1931) was een nakomertje in een gezin van elf en is mogelijk niet gedoopt. Het stond niet in het trouwboekje. Is het na te gaan? Met besmeurde handen mailt dominee vraag en gegevens naar de archivaris. Terug naar de  bougievonkjes. De motorkap van de DS  is nog niet opgeklapt of weer gaat de telefoon. ‘’Dominee, het stak anders in elkaar….’’ 

Helaas, Aletta is hier niet gedoopt, stelde ik deze herfstvakantie vast. Een pak van mijn hart overigens, want sommigen zijn in staat vervolgens de  doopteksten van het hele elftal te vragen; denken dat we niets anders te doen hebben bij de kerk.
Dat denk ik eerlijk gezegd ook wel eens. Bijvoorbeeld na lezing van het bericht in Trouw dat onze synode overweegt de doop te vervangen door onderdompeling.
Hebben ze daar niets beters te doen? Ga huisbezoek doen.
Onderdompeling, hoe kom je er op.
Voor je het weet heb je een kerkscheuring.