We zetten de fietsen bij de Kubussen van Quist, de bijruimten van de Laurens. Vervolgens lopend verder. Aan de kraam van Maarten de Bruin nemen we kaas, verderop makreel. In de Bibliotheek halen we leesvoer en lezen we tijdschriften. Daarna over de rommelmarkt. Mijn vrouw zegt dan steevast ‘’als je iets ziet, moet je het kopen’’. Ik koop er zelden wat, zie toch voldoende.
Tenslotte drinken we een bakkie in de koffiehoek van de Laurens.
Och hemel, wat een kale bedoening.
Maar dat gaat veranderen. Er komt meer leven in de kerk schrijft De Havenloods.
Geen kerkelijk leven natuurlijk. Om de deuren te kunnen openhouden, moeten er veel meer bezoekers komen. Let wel, geen kerkgangers maar bezoekers. Daar gaat het om.
Dus komt er een permanente tentoonstelling. Een expositie met religieuze en niet-religieuze thema's, zoals leven en dood, en hedendaagse devotie.
En verder is er het leven van alledag, met shows en spektakel.
Dat was vroeger ook, zeggen de kerkbestuurders.
En wat vroeger was, komt terug.
Ook beelden die we er na de reformatie uitramden, krijgen een plek.
Zou de gemiddelde toerist zitten te wachten om kruip door sluip door langs markthallen, woontorens en blunderputten op het achterafpleintje de Laurens te vinden en daar Peterussen, Maria-beelden, crucifixen en weet ik allemaal te bekijken?
We zullen zien.
Maar deze zomervakantie nog niet, de volgende ook niet. Eind volgend jaar is het klaar.
Tot die tijd kunnen we er dus nog gewoon een plas doen. Daarvoor weten veel marktbezoekers de kerk wel te vinden.
Maar ik neem er dus een bak koffie en een sprits, begroet koster Jannes en de dominee als hij langskomt en neem zijn blad Open Grenzen mee. Om bij te blijven.
Om bij te komen fietsen we volgende week in Drente, vanuit Diever om precies te zijn.
‘Liever naar Diever’ heet het.
Vakantie.
Ronald van der Meer
