Archief column: Selectief verontwaardigd
Gestemd? Na alle discussies over probleemjongeren, speelplaatsen, taalcursussen en voedselbanken is het ook weer eens goed het leven te zien in het perspectief van grotere problemen. Tijdens een bijbelstudie in het Witte Huis stelde Bono er een aan de orde.
Je kan van Bono, de zanger van U2, zeggen wat je wilt, maar hij maakt handig gebruik van zijn populariteit. En tegelijk blijft hij hameren op de urgentie van de problemen in Afrika. In zijn bijna prekerige opdringerigheid doet hij een beetje denken aan de profeten van het Oude Testament. En evenmin steekt hij zijn christelijke inspiratie onder stoelen of banken. Zijn slogan “Geen liefdadigheid, maar gerechtigheid” onderbouwt hij graag met de Bijbel.
Hij legt in ieder geval altijd de vinger bij een zere plek in ons menszijn. We zijn selectief verontwaardigd. Bono: “Nog altijd sterven in Afrika elke dag 6500 mensen aan ziektes die te voorkomen en te genezen zijn met medicijnen die wÃj in de apotheek-op-de-hoek kunnen halen. Dit is geen kwestie van liefdadigheid, het gaat hier om gerechtigheid en gelijkwaardigheid. Want als we eerlijk zijn, is het onmogelijk om te zien wat er in Afrika gaande is en dan vol te houden dat we echt vinden dat Afrikaanse mensen gelijkwaardig zijn aan ons. Nergens anders ter wereld zouden we accepteren wat er in Afrika gebeurt. Kijk naar wat er in Zuidoost-Azië gebeurde na de tsunami. Honderdvijftigduizend levens eiste ‘moeder natuur’, zoals men het dan noemt. In Afrika komen elke maand honderdvijftigduizend mensen om het leven. Elke maand een tsunami. En in Afrika gaat het om een catastrofe die volledig te voorkomen is.”
Op de Coolsingel zijn ze niet verantwoordelijk Afrika te redden. Een speech op het Witte Huis is strategisch invloedrijker. Maar het kan wel helpen al onze dagelijkse zorgen in een ander perspectief te zien. Nergens anders zouden we accepteren wat er in Afrika gebeurt. Het zou verkiezingsitem nummer een zijn, als ons zulke zorgen zouden kwellen.
Toen men aan een Rotterdammer een paar weken geleden vroeg hoe het ging met zijn straat en het gevoel van veiligheid, zei hij: “Het gaat goed. Er zijn mensen, die zich nu weer druk maken over de hondenpoep.” Soms is drukte over problemen ook gewoon een teken van luxe. Hoewel problemen in je hart, je huis, je straat, je stad altijd dichtbij en groot zijn. Maar misschien juist daarom daagt de Bijbel ons uit steeds weer aan die ander te denken.
Laten we dan ook gerust tegen elkaar kunnen zeggen: wat hebben we het hier ontzettend goed. Het kan best wat minder, als we er iemand anders mee kunnen helpen, die zelfs zijn leven niet zeker is.
